استفانوس اسكندراني
استفانوس1 در قسطنطنيه، در دربار هراكليوس (امپراتورياش از 610 تا 641) برآمد. فيلسوف، رياضيدان، منجم، پزشك، كيمياگر (؟). او شروحي بر آثار ارسطو (و جالينوس و بقراط؟)، و رسالهاي در نجوم نوشت. آثاري در كيميا و پيشگويي بدو منسوب است.
استفانوس اسكندراني گاهي با استفانوس آتني يكي دانسته شده است. هر دو در يك زمان و احتمالاً در يك جا، يعني قسطنطنيه برآمدهاند؛ شرح آثار جالينوس و بقراط به هر دو نسبت داده شده. احتمال يكي بودن آن دو معقول است، ولي تا وقتي تحقيق دقيقتري نشود و مقابلهاي در آثارشان صورت نگيرد، قابل اثبات نيست.
دارماكيرتي
آكاريا دارماكيرتي2، يعني دارماكيرتي معظّم، كه نام تبتي او چوسگراگس3، و نام چينياش فا - شانگ، يا فا - يانگ است، در يك خانوادهٴ برهمايي در تريمالايا زاده شد؛ در ماگادا به سلك بودايي درآمد؛ در سرزمين كالينگا درگذشت. از معاصران سونگ - تسن گام پو شاه بود. ميتوان گفت كه در اواخر نيمهٴ اول سدهٴ هفتم برآمده است. هندي، منطقدان بودايي. آثار متعددي در منطق نوشت و به نقد و تكميل اثر ديگناگا پرداخت. اين آثار در تانجور تبتي موجود است، و متن اصلي يكي از آنها به زبان سانسكريتي (به نام نيايابيندو) كشف شده. نفوذ او را نميتوان از نفوذ ديگناگا، كه عظيم بوده است، جدا كرد.
كيوئي - چي
كيوئي - چي4 شاگرد هسوان تسانگ مقارن نيمهٴ قرن هفتم برآمد. بودايي چيني. معرف عمدهٴ منطق صوري، يعني منطق ديگناگا (نك نيمهٴ دوم سدهٴ چهارم) در چين.
شوتوكو تائيشي5
يا شاهزاده شوتوكو (تائيشي به معني شاهزادهٴ وارث عليالاطلاق است = وليعهد)، ملقب به اومايادو6، همچنين به ياتسو - ميمي نواوجي7 (شاهزادهٴ هشتگوش). بزرگترين پسران امپراتور يومئي. در 572 زاده شد، و در 621 درگذشت؛ نايبالسلطنه در زمان امپراتريس سوئيكو (593